Tę książkę dzieci uwielbiają! Wzbudza ona jednak sporo kontrowersji i zabawnych sytuacji podczas targów książki

Okazuje się, że fascynacja tematami ohydnymi, do których z całą pewnością zalicza się kupa, a także wymiociny, gluty i inne wydzieliny nigdy nie mija! Wyposażeni w tę wiedzę zdecydowaliśmy się wydać książkę „Ohyda. Mała księga obrzydliwości”. Był to dobry wydawniczy pomysł, gdyż książka od kilku dobrych lat cieszy się niesłabnącym powodzeniem u czytelników 5+, a my mamy już kolejny dodruk.

Anna Czernow pisała w magazynie Książki o Ohydzie, tak: „Z okładki książki spogląda goryl wydłubujący sobie z nosa wstęgę wydzieliny potocznie zwanej glutem. Tak otwarcie wyeksponowana wstydliwa czynność zapowiada festiwal odstręczających zjawisk. Są to m.in.: kupy, puszczanie gazów, pryszcze, ślina i wymioty. Ujęty w formę informacyjnego leksykonu, pięknie ilustrowany tom reprezentuje popularny od kilku lat w literaturze dziecięcej nurt przez kontestatorów ochrzczony mianem „książek o kupie”.

"Ohyda. Mała księga obrzydliwości" składa się z kilkunastu rozdziałów, z których każdy zawiera krótkie teksty i bogate ilustracje. A więc rozdział o ślinie, kupie, o pluciu, dłubaniu w nosie, ściekach, glutach, wymiotach, beknięciach, krostach... i jeszcze wiele innych. A choć na okładce jest małpa dłubiąca w nosie to na końcu książki ludzki czytelnik sprowadzony jest na ziemię - ludzie też wydzielają z siebie różne substancje które mogą być uznane za obrzydliwe. 

Dorośli też znajdą w niej wiele ciekawych informacji jak choćby tę, że ambra - znany utrwalacz perfum – jest wytwarzana w przewodzie pokarmowym kaszalota i wydzielana jako wymiociny.

Po wydaleniu pływa w oceanie, utlenia się na słońcu i w wodzie, a następnie trafia na plaże. Ma szarą lub czarną barwę i specyficzny, złożony zapach (słony, zwierzęcy, morski, a zarazem ciepły i balsamiczny). Współcześnie zastępuje się ją syntetycznymi odpowiednikami, takimi jak ambroksan.

Ciekawe sytuacje związane ze sprzedażą Ohydy obserwujemy podczas targów książki. Podsumowuje je również cytat z bloga Mali czytelnicy. Jego autorka pisała tak: „W końcu jest o tym, co obrzydliwe, a dzieci takie książki uwielbiają (często zupełnie odwrotnie niż dorośli). Okładka z gorylem wydłubującym sobie z nosa gluta, tytuł ze słowami ohyda i obrzydliwości jednych zachęcą, a innych odstraszą”.

Bywa tak, że przychodzi rodzic z dzieckiem, najczęściej jest to mama, dziecko zauważa dłubiącą w nosie małpę na okładce książki i woła: „Mamo! Zobacz jaka świetna książka o kupach, sikach i wymiotach! Mogę ją? Mogę?” I już bierze ją w ręce i przyciska do siebie, żeby pokazać jak bardzo mu się podoba. Ale niestety mama ma inne zdanie. Jest bardzo sceptyczna. Patrzy na dziecko, na książkę, wykrzywia jej się twarz i mówi: „Co? Nie! Ohydne, ja tego na pewno nie będę czytać. Zostaw to”. I jest nieugięta, nawet na dziecięce „ale mamoooo..”

Jest też druga sytuacja, odwrotna, kiedy to mama widząc okładkę książki reaguje entuzjastycznie. Szybko ją kartkuje i widać, że jest tylko bardziej zadowolona i pewna swojej opinii, więc mówi: „Zobacz jaka śmieszna książka! W sam raz dla ciebie, na pewno ci się spodoba, totalnie w twoim stylu”. My się cieszymy, o jaka fajna mama, docenia i wie co lubią dzieci. A tymczasem dziecko patrzy zdegustowane na mamę, że co ona robi mu wstyd, ekscytuje się na takie dziwne rzeczy. I tym razem to ono mówi: „Nie, nie fajna, chodź, nie chcę jej”.

No ale zdecydowanie najlepsza jest trzecia sytuacja, która na szczęście zdarza się dość często kiedy to i rodzic i dziecko są zadowoleni ze znaleziska na targach. Wiedzą, że znaleźli coś ciekawego, co będą czytać razem i z czego będą się razem śmiać. Takie sytuacje są najmilsze.